شمعی روشن می کنم به یاد رفتگان و پنجره را باز میگذارم تا نسیم عبور آنان که پس از ما می آیند خاموش اش کند. گوشه گوشه ی سیاهچالم را می گردم که رد پای حضور ننگینم را به دقت پاک کنم و چوب خطهای حک شده  بر روحم را اینبار بیست میشمارم. دستی بر این بستر ناآشنا می کشم و سردی اش را با تمام وجود می بلعم. آب را داغ میکنم و پس از اندکی تامل هر آنچه خاطره مانده را از میان چرکها می شویم و به فاضلاب میسپارم. بخار آینه را با دست کنار میزنم و به خیره ترین تیله های بی روح دنیا خیره میشوم. پس از سالها در میابم که بالاخره خودم را یافته ام و نفرت از ضعف و کوچکی را با تمام وجود حس می کنم. بر بالین دوستی های قدیمی زانو می زنم و اینبار عهد میکنم که دگر خود را تنها نگذارم و روح و تنم را به بیگانگان نفروشم. دستی به دست نگیرم مگر دست آنان که رها کردن در مرامشان نیست. خفت دیگری را به جان نخرم مگر آن که از جان به من نزدیکتر است. شهوت را از خود برانم مگر در بستر آنکه تنها همآغوش من است. دل به دریا نبندم مگر آن دریایی که موجهایش مجال شنا کردن به من دهد. غرورم را پایمال نکنم مگر در برابر آنان که این غرور از حضورشان در کنارم سرچشمه میگیرد. اشکی نریزم مگر برای آنان که اشکم را بطر می کنند و در زلالیش وضو می گیرند. به یاری هیچکس نشتابم مگر آنان که بی غرض نیازمندند. باور را از کلام جدا کنم و به اعمال آدمها پیوند زنم. نزدیکان را بی جهت از خود نرنجانم. احترام به دشمنانم را حتی از احترام به دوستان جدی تر بگیرم. اگر سیلی خوردم، دیگر صورتم را برای سیلی بعدی نچرخانم و زین پس ابلهان را در خماری حماقتشان رها کنم. رگ غیرت را غلاف کنم مگر در دفاع از آنان که بی دفاعند. در بدترین شرایط صداقت پیشه کنم و آنان را که با این واژه بیگانه اند از خود دور نگاه دارم. نگفته هایم را در خود بریزم و در بیان گفتنی ها بیشتر دقت کنم. بدی های دیگران را یک بار فراموش کنم، بار دوم ببخشم و بار سوم قاطعانه پاسخ دهم. دشنام را از زبانم بزدایم و در لحظات خروش سکوت پیشه کنم. از سختی روزگار ننالم و تنها پشتکارم را بیشتر کنم. گذشته ها را به گذشته بسپارم و ارزش اطرافیان را در ترازوی حال بسنجم. در ساختن و تغییر هیچ کس نکوشم مگرخود و فرزندانم. از ارتباط با انسانهای سودجو و فرصت طلب بپرهیزم و در انتخاب دوستان بیشتر دقت کنم. زین پس با خود عهد می بندم که هرگز برای رهایی از تنهایی خود را در سطح هیچ بی مایه ای پایین نیاورم و زوجی بیابم که از من بهتر، والاتر، انسان تر، صادق تر، باهوش تر، موفق تر و صالح تر باشد، سپس خود را تا سطح او و فراتر بالا بکشم. در مسیر دانش بیشتر بکوشم و تلاش کنم تا نامم را در تاریخ ثبت کنم. گرفتار فشارهای هیچ جمعی نخواهم شد و تنها کاری را می کنم که می خواهم و با ارزشهایم مغایرت ندارد. پیش از آنکه ادعای عشق کنم، یاد میگیرم که به شناخت آدمها بیشتر وقت دهم و عشق کورکورانه پیشه نکنم و در آخر همه ی آنان که این دروس را به من آموختند را سپاس گزار باشم و چشم و گوش را برای دروس بعدی باز نگاه دارم.

.

.

.

!Done